Colaboracións

Houbo unha época na que parecía que a única diferencia entre Francisco Cacharro e Deus era que ao segundo non o podías parar pola rúa, nin lle facían fotos nas roldas de prensa.

Firme e tenaz nas súas ideas ata o extremo. Debater con el significaba preparar ben os temas, achegar datos e razóns, debater ata a extenuación.

Intelixente e agudo, con gran capacidade de análise, era moi bo conversador, tiña unha gran capacidade para a ironía e un fino sentido do humor.

Antes de entrar na aula establecía un coloquio, difícil e non usual, inaudito naqueles tempos. Falabamos de temas que noutras aulas serían imposibles. E temos cantado xuntos cancións galegas clásicas con grande sentimento.

Era o home singular que camiñaba por diante do seu tempo; o deseñador do proxecto provincial do que moitos aínda viven. O visionario de intelixencia natural e adquirida nas escoitas, nas lecturas, nas viaxes, na reflexión...

Firme, tenaz, perseverante, gobernou con man de ferro en luva de seda. E o seu papel en Madrid era máis o de embaixador plenipotenciario de Lugo na capital do Reino que de estrito membro da Cámara Alta.

Sen desmerecer a ninguén, moitos din que foi o mellor “alcalde” de Lugo.

Chegou a xerar na conciencia social do seu tempo a consideración de que estaba detrás de canto se movía na provincia de Lugo.

Home cabal, fiel, de palabra, comprometido, amigo seguro. Protagonista excepcional da vida política e social de Lugo e de España.

Foi un visionario cos pés na terra. Dez años despois, bótaseche en falla, Paco.